مي خوام از يه نفر ياد کنم که خيلي دوستش داشتم و دارم و هميشه هم به يادشم .
کسي که زندگي شو برام گذاشت و از خودش واقعا گذشت تا من احساس کمبود و ناراحتي نداشته باشم .
کسي که با عشق به اينکه من رو يه روز خوشبخت ببينه ، از تمام خوشبختي خودش گذشت.
کسي که من نمي تونم با کلمات توصيفش کنم .
امسال دومين سال نوي هست که در کنارم يا بهتر بگم در کنارمان نيست و مثل هميشه جاي خاليش احساس ميشه.
مادر جان دوستت دارم
نبودنت درد است و نديدنت آه .
هميشه به يادت هستم و سعي مي کنم براي تو فرزندي صالح باشم و هميشه برايت دعا مي کنم .
«اللهم اغفر لي و لوالدي و ارحمهما کما ربياني صغيرا اجزهما بالاحسان احسانا و بالسسئات غفرانا»
بار الها من را ببخش و پدر و مادرم را نيز ببخش و آنها را تحت پرتو رحمت خودت قرار بده همچنانکه آنان مرا تربيت کردند در حالي که من طفلي کوچک بودم . جزاي خوبيهايشان خوبي و جزاي سيئاتشان را بخشش تو از آنان قرار بده.
الهي آمين.
